ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ '21

Πατρίδα Πάλε ξυπνάει τῆς ἄνοιξης τ᾿ ἀγέρι στὴν πλάση μυστικῆς ἀγάπης γλύκα, σὰν νύφ᾿ ἡ γῆ, πὄχει ἄμετρα ἄνθη προίκα, λάμπει ἐνῶ σβηέται τῆς αὐγῆς τ᾿ ἀστέρι. Πεταλοῦδες πετοῦν ταίρι μὲ ταίρι, ἐδῶ βουίζει μέλισσα, ἐκεῖ σφήκα· τὴ φύση στὴν καλή της ὥρα ἐβρῆκα, λαχταρίζει ἡ ζωὴ σ᾿ ὅλα τὰ μέρη. Κάθε μοσχοβολιὰ καὶ κάθε χρῶμα, κάθε πουλιοῦ κελάηδημα ξυπνάει πόθο στὰ φυλλοκάρδια μου κι ἐλπίδα νὰ σοῦ ξαναφιλήσω τ᾿ ἅγιο χῶμα, νὰ ξαναϊδῶ καὶ τὸ δικό σου Μάη, ὄμορφή μου, καλή, γλυκειὰ πατρίδα. Λορέντζος Μαβίλης (Ἰθάκη 1860 - Δρίσκος Ἰωαννίνων 1912, ποιητής, κυρίως σονέτων καὶ ἐθνικὸς ἀγωνιστής).

Δόξα στὸ Μεσολόγγι (1926, ἀπαγγέλθηκε ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Ποιητή, Κωστή Παλαμᾶ, στὴν 100η ἐπέτειο τῆς Ἐξόδου στὸ Μεσολόγγι - ἀπόσπασμα) Γῆ, τοὺς ξάστερους πάντοτε οὐρανούς μου Κάθε λογῆς κόσμοι ἀστρικοὶ πλουμίζουν, Ἄστρα ποὺ σβύνουν καὶ ποὺ πέφτουν, ἄστρα Ποὺ τρεμοφέγγουν, Πλανῆτες, φωτοσύγνεφα, κομῆτες, Φῶτα χλωμὰ καὶ φῶτα θάμπωμα, ἥλιοι, Πὲς τὰ μαργαριτάρια καὶ χρυσάφια, Πὲς τὰ διαμάντια. Μὰ ἐσύ, ρουμπίνι ἀπ᾿ τοὺς ἀχνοὺς δεμένο Μαρτυρικῶν καὶ ἡρωικῶν αἱμάτων. Στὸν οὐρανὸ τῆς πλάσης, καθὼς εἶναι τοῦ πόλου τὸ ἄστρο, Τοῦ πόλου τὸ ἄστρο ἐσὺ στοὺς οὐρανούς μου Τῆς Δόξας, δόξα, ὦ Γῆ! Τὸ Μισολόγγι: Κι᾿ οἱ μὲ ὀνόματα μύρια γνωρισμένοι Κόσμο μου ποὺ εἶναι Κι᾿ οἱ ἀπὸ σπαθιοῦ καταχτητές, καὶ οἱ δάφνες Τῶν πολεμάρχων οἱ αἱματοβαμμένες, Κι᾿ οἱ Ἀλέξαντροι Κι᾿ οἱ Ἑφτάλοφες καὶ οἱ Νίκες Καὶ οἱ Σαλαμῖνες, Καὶ μὲ τὶς ἱστορίες οἱ πολιτεῖες Καὶ στόματα χρυσὰ καὶ οἱ Κυβερνῆτες Κι᾿ οἱ Ἠράκλειτοι τοῦ Λόγου καὶ τῆς Τέχνης παντοῦ κι᾿ ...

Λίγα λόγια γιά τον Αρεοπαγιτικό λόγο του Ισοκράτη. Ο Ἀρεοπαγιτικὸς λόγος του Ισοκράτους ολοκληρώθηκε μάλλον το 355 ή 354 π.Χ., μετά το τέλος του «Συμμαχικού» πολέμου, - αν και μερικοί τον χρονολογούν πριν την έναρξη του πολέμου - ενός πολέμου που σήμανε το τέλος της Β' Αθηναϊκής συμμαχίας. Είχε προηγηθεί η αποστασία της Χίου, Ρόδου και Κω από τη Β' Αθηναϊκή συμμαχία (357 π.Χ.), οι στρατιωτικές αποτυχίες των Αθηναίων, και η αποδοχή εκ μέρους τους της ανεξαρτησίας των παλαιών τους συμμάχων (ειρήνη του 355 π.Χ.). Δεδομένου ότι και σ αυτή την περίοδο οι Αθηναίοι δεν μπόρεσαν να απαλλαγούν από τα αμαρτήματα της αλαζονείας, του αυταρχισμού και της δίψας για όλο και περισσότερη δύναμη, εύλογο ήταν να εξαχθεί από ορισμένους το συμπέρασμα ότι η σωτηρία της Αθήνας βρισκόταν στην παραίτηση από τις ηγεμονικές τους διαθέσεις και στην επιστροφή στα παλαιά, πατροπαράδοτα ήθη. Σ' αυτούς τους αρνητές της ηγεμονικής πολιτικής και νοσταλγούς του αττικού παρελθόντος ανήκει και...

Στήν ἑλληνική μυθολογία, ὁ Ἰαπετός μαζί μέ τόν μικρότερο ἀδελφό του, τόν Κρόνο, ἦταν οἱ ἰσχυρότεροι τῶν τιτάνων καί, προπάντων, ἐκείνοι στούς ὀποίους ἐκδηλώθηκε ἡ μεγαλύτερη ἐχθρότητα τοῦ Διός, μετά ἀπό τήν ἐπικράτησή του. Ἦταν ὑιός τοῦ Οὐρανοῦ καί τῆς Γαῖας καί σύζυγος τῆς Κλυμένης, τῆς κόρης τοῦ Ὠκεανοῦ, ἤ τῆς Ἀσίας ἤ τῆς Αἴθρας, ἤ τῆς Θέμιδας, ἡ ὀποία καί ἀναφέρεται ὡς μητέρα τοῦ Προμηθέα. Ὑιοί του ὑπήρξαν ὁ Προμηθεύς, ὁ Ἄτλας, ὁ Ἐπιμηθεύς καί ὁ Μενοίτιος καθῶς καί ἄλλοι, ἀκόμη, περίφημοι “Ἰαπετίδες”, ὄπως ὀνομάστηκαν. Σημαντικότεροι δέ ἐξ αὐτῶν φέρονται ὁ Ἄτλας, ποῦ βάσταγε στοῦς ὤμους του τόν οὐράνιο θόλο ἀλλά καί ὁ δαιμόνιος Προμηθεύς, ὁ μόνος ἐκ τῶν Ἰαπετιδῶν ποῦ δέν πολέμησε στό πλευρό τῶν τιτάνων κατά τήν τιτανομαχία. Τόν Ἰαπετό ἀναφέρουν, ἤδη, ὁ Ὄμηρος καί ὁ Ἠσίοδος ὠς κυβερνήτη τῶν Τιτάνων καί τοῦ κόσμου πρίν τήν ἐπικράτησιν τοῦ Διός καί ὄτι ἀκόμη, σέ ὀρισμένες περιοχές τόν ἀναγνώριζ...

Ἡ Τηθύς (τῆς Τηθύος) ἀναφέρεται ὡς πρόσωπο στήν ἑλληνική μυθολογία, ἐνῶ ὑπάρχει καί θάλασσα μέ τό ἴδιο ὄνομα. Ἦταν μία ἀπό τίς Τιτανίδες, κόρη τοῦ Οὐρανοῦ καί τῆς Γαῖας ποῦ ἔλαβε ὡς σύζυγο τόν ἀδελφό της, Ὠκεανό ἀπό τόν ὀποῖο καί γέννησε τρεῖς χιλιᾶδες ποτάμιους θεούς, μεταξύ τῶν ὀποίων ἦταν ὁ Ἀχελῶος, ὁ Ἀσωπός κ.ο.κ. καί ἰσάριθμες θεότητες, τίς Ὠκεανίδες. Κατ΄ ἄλλη παραδοχή τοῦ μύθου ἡ Τηθύς ἦταν μητέρα τοῦ Φόρκυνος, τοῦ Κρόνου καί τῆς Ῥέας, ἡ ὀποία καί τῆς ἐμπιστεύθηκε τήν ἀνατροφή τοῦ Διός. Ἀπό τούς μεταγενέστερους Ἕλληνες, ἡ Τηθύς ταυτίσθηκε μέ τήν θεά Ἴσις τῆς Αἰγυπτιακής Μυθολογίας. Πηγές: 1) Ἠσιόδου, Θεογονία, 2) /mythogogy.blogspot.com/2014/07/blog-post_8027.html?m=1, 3) Βικιπαίδεια.

Το Ένας ήρως με παντούφλες είναι ελληνική, κωμική, δραματική, σατιρική, κινηματογραφική ταινία του 1958, σε σκηνοθεσία και σενάριο Αλέκου Σακελλάριου και παραγωγής Ανζερβός. Πρωταγωνιστούν οι Βασίλης Λογοθετίδης, Ίλια Λιβυκού και Νίτσα Τσαγανέα. Η ταινία αφηγείται τη ζωή ενός ένδοξου στρατηγού (Βασίλης Λογοθετίδης), που παρά τους αγώνες και τις θυσίες του, στο έθνος, ζει φτωχικά με την οικογένειά του. Το κυρίως μέρος της ταινίας εξιστορεί ότι μετά από τόσους αγώνες, τελικά το έθνος τον επαινεί, αφιερώνοντάς του, ένα άγαλμα στην πλατεία, που βρίσκεται έξω από το σπίτι του. Η ταινία ξεκινάει με τον στρατηγό να παρακολουθεί μία παρτίδα σκάκι σε ένα καφενείο. Από τα πρώτα λεπτά της ταινίας, δείχνει πόσο αξιοσέβαστος είναι για τους πολίτες ο στρατηγός. Η σκληρή πραγματικότητα κάνει την εμφάνισή της, ακριβώς στην επόμενη σκηνή, όταν η γυναίκα του στρατηγού(Νίτσα Τσαγανέα), καλεί τον παλιατζή να ανέβει σπίτι της. Με κάθε τρόπο γ...

Ὁ Ὠκεανός στήν ἀρχαία Ἑλληνική μυθολογία ἦταν ὑιός τοῦ Οὐρανοῦ καί τῆς Γαῖας. Εἶναι ἡ ἀρχαιότερη θαλάσσια θεότητα τῆς ἑλληνικῆς μυθολογίας. Εμφανίζεται για. πρώτη φορά στά ὀρφικά ποιήματα μαζί μέ τήν Τηθύ. Σύμφωνα μέ αὐτή τήν ἐκδοχή, ἡ Νυξ καί ὁ Αἰθέρας γέννησαν ἔνα «ἀργυρόν ὠόν» (ἀσημένιο αὐγό), προφανῶς, τή σελήνη. Ἀπό τό αὐγό αὐτό προέκυψε ὁ Ἔρως. Ὀ Ἔρως ταξινόμησε τά πάντα καί ἔπλασε τό ἀχανές Χᾶος ψηλά ἐν τῷ οὐρανῷ καί ὑπό αὐτοῦ τή Γαῖα. Τό Χᾶος καί ἡ Γαῖα ζευγαρώθηκαν μέ τήν συναίνεση τοῦ Ἔρωτος καί γέννησαν τόν Ὠκεανό καί τή Τηθύ. Ὁ Ὠκεανός του ἄρχισε νἀ γεννᾷ ὄλα τά ζωντανά πλάσματα τῆς γῆς, ὄπως, καί ὄλους τούς κατοπινούς θεούς. Συμφώνως μέ μιά ἄλλη ἐκδοχή, ὁ Ὠκεανός ἦταν ὑιός τοῦ Ουρανοῦ καί τῆς Γαῖας, τό μεγαλύτερο παιδί τούς καί ὁ ἰσχυρότερος τῶν δώδεκα Τιτάνων καί Τιτανίδων. Ὄλοι τόν ζήλευαν γιά τήν περίσσια δύναμή του καί μονομαχούσαν συχνά γιά τήν ὑπεροχή. Ὄσες φορές προσπάθησε ν...