Πατρίδα - Λορέντζος Μαβίλης



Πατρίδα

Πάλε ξυπνάει τῆς ἄνοιξης τ᾿ ἀγέρι
στὴν πλάση μυστικῆς ἀγάπης γλύκα,
σὰν νύφ᾿ ἡ γῆ, πὄχει ἄμετρα ἄνθη προίκα,
λάμπει ἐνῶ σβηέται τῆς αὐγῆς τ᾿ ἀστέρι.

Πεταλοῦδες πετοῦν ταίρι μὲ ταίρι,
ἐδῶ βουίζει μέλισσα, ἐκεῖ σφήκα·
τὴ φύση στὴν καλή της ὥρα ἐβρῆκα,
λαχταρίζει ἡ ζωὴ σ᾿ ὅλα τὰ μέρη.

Κάθε μοσχοβολιὰ καὶ κάθε χρῶμα,
κάθε πουλιοῦ κελάηδημα ξυπνάει
πόθο στὰ φυλλοκάρδια μου κι ἐλπίδα

νὰ σοῦ ξαναφιλήσω τ᾿ ἅγιο χῶμα,
νὰ ξαναϊδῶ καὶ τὸ δικό σου Μάη,
ὄμορφή μου, καλή, γλυκειὰ πατρίδα.

Λορέντζος Μαβίλης (Ἰθάκη 1860 - Δρίσκος Ἰωαννίνων 1912, ποιητής, κυρίως σονέτων καὶ ἐθνικὸς ἀγωνιστής).

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Π. Πιπινέλης - Ο Εθνικισμός των Αρχαίων Ελλήνων

Ἐπιστολη τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ - 26 Μαρτίου 1821

Ο Arno Breker και η φιλελληνική του δράση στα απομνημονεύματα ενός Έλληνα διπλωμάτη