ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ '21

Οἱ πρωτόγονοι ἀντιλαμβάνονταν τή γή ὡς τό τεράστιο ὅν ποῦ γεννᾷ ἀσταμάτητα χωρίς ἐξάντληση (γῆ παμμήτωρ). Ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς γῆς ἔβλεπαν τά φυτά καί τά ζῷα νά γεννιοῦνται ἀδιάκοπα, νά πληθαίνουν καί νά ξαναγυρίζουν πάλι πίσω στό ἔδαφος. Ἡ Γαῖα προϋπῆρχε μέ τό Χᾶος καί τόν Ἔρωτα-Φάνη στή δημιουργία τοῦ Κόσμου. Κατά ἄλλους αὐτές οἱ τρεῖς κοσμικές ὑπάρξεις γεννήθηκαν, κατά ἀντίστροφη σειρά, ἀπό τό Κοσμικόν Ὠόν ὄπως ἀναφέρεται στή Θεογονία τοῦ Ἠσιόδου, τό ὀποῖο προῆλθε ἐκ τοῦ μηδενός, ἐκ τοῦ τίποτα ἤ ἐκ τῆς Νυκτός. Ἡ Γαῖα, στό ἐπίπεδο τῆς Κοσμογονίας, συμβολίζει τήν ὑλική πλευρά τοῖ Κόσμου καί ὄχι τή Γῆ. Τό Χᾶος συμβολίζει τόν Χῶρο τοῦ Σύμπαντος. Ὁ Ἔρως συμβολίζει τήν κινητήρια δύναμη ποῦ ἐνώνει, μεταλλάσσει καί μεταμορφώνει (μορφή, αὐτό ποῦ φαίνεται, ὁ Φάνης) τό Πᾶν. Κατά τον Ἠσίοδο, ἡ Γαῖα μ τό Χᾶος, μέ μεσολάβηση τοῦ Ἔρωτα, γεννοῦν τόν Οὐρανό. Μία ἄλλη ἐκδοχή ταυτίζει τό Χᾶος μέ τόν Οὐρανό καί ὀριοθετεί ἔτσι τ...

Οὐρανός καί Γαῖα Ὁ Οὐρανός θεωρείται ὁ πρῶτος καί μέγας πατήρ θεῶν στήν ἑλληνική Μυθολογία, ἡ γέννησις τοῦ ὀποίου ταυτίσθηκε (μυθολογικά) μέ τήν στιγμή τῆς ανάδειξεως τοῦ πνεύματος τοῦ ἀνθρώπου καί τῆς γεννήσεως τῶν Ἐπιστημῶν ἀλλά καί τῶν Γραμμάτων καί Τεχνῶν. Ὁ Οὐρανός  ἦταν ἡ προσωποποίησις τοῦ Ουράνιου θόλου καί κυρίαρχος τῆς πρώτης γενιᾶς στή Γῆ. Ἀπολλόδωρος(1,1,1): Οὐρανὸς πρῶτος τοῦ παντὸς ἐδυνάστευσε κόσμου. Εἶναι ἔνας ἀπό τούς Πρωτόγεννους, ὁ γηραιότερος τῶν Θεῶν τῶν στοιχείων τῆς φύσεως καί ὁ πρωτότοκος γιός τῆς Γαίας, ἡ ὀποία τόν γέννησε τήν ὦρα ποῦ κοιμόταν δίπλα στόν Ἔρωτα χωρίς γονιμοποίηση, «γιά νά τήν περιβάλλει καί γιά νά εἶναι αἰώνιος καί ἀσφαλῆς οἶκος τῶν μακάριων θεῶν», ὄπως γράφει ὁ Ἠσίοδος στήν Θεογονία (στ. 127-128). Ὁ Οὐρανός εἶναι τό πρῶτο ἄρρεν στοιχεῖο τῆς γῆς. Ὁ Οὐρανός καί ἡ Γαία ἔκαναν πολλούς ἀπογόνους: τούς Τιτάνες, τρείς Κύκλωπες καί τρείς Ἐκατόγχειρες. Ἐπειδή μισοῦσε τά παιδιά του...

Στή Θεογονία τοῦ Ἠσιόδου, τό Χάος, μαζί μέ τή Γαία καί τόν Ἔρω ἀποτέλεσαν τήν πρωταρχική τριάδα ἀπ' τήν ὀποία γεννήθηκαν οἱ θεοί τῆς ἑλληνικῆς μυθολογίας. Ἡ Νύχτα (ἡ Νύξ) ἄφησε στούς κόλπους τοῦ Ἐρέβους τό Κοσμικό Αὐγό ( Κοσμικόν Ὠόν ), ὀπότε καί δημιουργήθηκαν τό Χάος, ἡ Γαία, ὁ Τάρταρος (τά σπλάχνα τῆς Γαίας) καί ὁ Ἔρως. Κατά ἄλλες ἐκδοχές, τό Χάος προϋπῆρχε ὄλων, καί ἀπό αὐτό δημιουργήθηκαν τά παιδιά του, ἡ Γαία, ὁ Τάρταρος, ὁ Ἔρως ἤ Φάνης, ἡ Νύχτα καί ὁ Ἔρεβος. Τό Χάος συμβολίζει τόν Χῶρο τοῦ Σύμπαντος.  Στήν εἰκόνα διακρίνεται τό λατινικό Magnum καί τό ἀγγλικό Chaos. Πηγές:1) Ἠσιόδου, Θεογονία, 2) Βικιπαίδεια

Πανάρχαια χώρα Ελληνική, λεβεντογέννα, που ζεις μέσα στη μαύρη σκοτεινιά, ξύπνησε τώρα με πνοή του Εικοσιένα, να Σε φωτίσει πάλι η Λευτεριά. Στα χώματά Σου και παντού σε κάθε βήμα θωρείς κι'  ένα σημάδι Ελληνικό, πατείς εκεί και κάποιου Ήρωα το μνήμα κι' ακούς ένα τραγούδι μυστικό : ΕΠΩΔΟΣ Έλληνες, ενωμένοι αγωνιστείτε τη Βόρειο Ήπειρο μη λησμονείτε οι αιώνες της σκλαβιάς τη βασανίζουν μα την ψυχή της δεν λυγίζουν. Τη Βόρειο Ήπειρο αλυσόδετη στη φρίκη μακρυά μας τυραννούν οι Αλβανοί, μα θα συντρίψει τα δεσμά της πάλι η Νίκη δαφνοστεφανωμένη, φωτεινή. Κι η δοξασμένη Γαλανόλευκη Σημαία, της Λευτεριάς χαμόγελο γλυκό, θα κυματίζει στη Χειμάρρα τη γενναία και στο Αργυρόκαστρο το θρυλικό. ΕΠΩΔΟΣ Έλληνες, ενωμένοι αγωνιστείτε.... (Στίχοι:  Σπ. Μεσημέρης) Πηγή:  ΣΦΕΒΑ

Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς (Αλικαρνασσός, 60 π.Χ. – 7 π.Χ.) ήταν Έλληνας ιστορικός και δάσκαλος της ρητορικής, ο οποίος ήρθε σε ακμή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καίσαρα Αυγούστου. Το σπουδαιότερό του έργο, με τον τίτλο «Ρωμαϊκή Ἀρχαιολογία», καλύπτει την ιστορία της Ρώμης από τη μυθική εποχή μέχρι τις αρχές του Α' Καρχηδονιακού Πολέμου. Πήγε στη Ρώμη μετά το τέλος των εμφυλίων πολέμων, και πέρασε είκοσι δύο χρόνια σπουδάζοντας τη λατινική γλώσσα και λογοτεχνία και προετοιμάζοντας το υλικό για την ιστοριογραφία του. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου παρέδιδε μαθήματα ρητορικής, κι απολάμβανε τιμές μεταξύ της υψηλής κοινωνίας της εποχής. Η ημερομηνία θανάτου του παραμένει άγνωστη. Κατά κοινή υπόθεση είναι πρόγονος του Αιλίου Διονυσίου του Αλικαρνασσέως. Ο κύριος στόχος του ήταν να συμφιλιώσει τους Έλληνες με το Ρωμαϊκό καθεστώς, διογκώνοντας τυχόν αξιόλογες ιδιότητες των κατακτητών τους, καθώς ...

Ὁ Φλάβιος Βελισάριος (505 - 565) ἦταν εἶς  ἐπιφανέστατος στρατηγός τῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Γεννήθηκε στή μικρή πόλη Γερμέν τῆς Θράκης, τή σημερινό Ὀρμένιο Ἔβρου. Ἀνῆκε σέ ἐκρωμαϊσμένη οἰκογένεια γαιοκτημόνων, πιθανῶς θρακικῆς καταγωγῆς. Θεωρείται ἀπό τούς σπουδαιότερους στρατιωτικούς τῆς βυζαντινῆς καί τῆς μεσαιωνικῆς περιόδου καί εἶς κορυφαῖος στρατηγικός νοῦς. Διακρίθηκε σέ ὄλα τά μέτωπα τοῦ Ἀνατολικού Ῥωμαϊκοῦ Κράτους ἐκείνης τῆς εποχῆς (Μέση Ἀνατολή, Βόρεια Ἀφρική, Ἰταλία, Βαλκάνια) μέ τήν ἐξαίρεση τῆς Ἰσπανίας. Εἰσήγαγε πολλές καινοτομίες στήν ἐκπαίδευση καί τήν ὀργάνωση τοῦ στρατοῦ τῆς ἐποχῆς, καθῶς καί στήν τακτική τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων. Βρίσκονταν ἀνάμεσα στούς στενότερους καί σημαντικότερους συνεργάτες τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουστινιανοῦ, τόν ὀποῖον συνέδραμε στήν προσπάθεια ἀνασυγκρότισης καί ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς αὐτοκρατορίας, κυρίως μέ τήν κτήση τῶν ἐδαφῶν ποῦ ἄνηκαν στήν πάλαι ποτέ ἐνιαία Ῥω...

Τί εἶναι ἡ πατρίδα μας; Μὴν εἶν᾿ οἱ κάμποι; Μὴν εἶναι τ᾿ ἄσπαρτα ψηλὰ βουνά; Μὴν εἶναι ὁ ἥλιος της, ποὺ χρυσολάμπει; Μὴν εἶναι τ᾿ ἄστρα της τὰ φωτεινά; Μὴν εἶναι κάθε της ρηχὸ ἀκρογιάλι καὶ κάθε χώρα της μὲ τὰ χωριά; κάθε νησάκι της ποὺ ἀχνὰ προβάλλει, κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά; Μὴν εἶναι τάχατε τὰ ἐρειπωμένα ἀρχαία μνημεῖα της χρυσὴ στολή, ποὺ ἡ τέχνη ἐφόρεσε καὶ τὸ καθένα μία δόξα ἀθάνατη ἀντιλαλεῖ; Ὅλ α πατρίδα μας! Κι αὐτὰ κι ἐκεῖνα, καὶ κάτι πού ῾χουμ ε μὲς τὴν καρδιὰ καὶ λάμπει ἀθώρητο σὰν ἥλιου ἀχτίνα καὶ κράζει μέσα μας: Ἐμπρὸς παιδιά!  Ἰωάννης Πολέμης (1862-1924): ποιητὴς καὶ θεατρικὸς συγγραφέας ἀπὸ τὴν Ἀθήνα. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1862. Η καταγωγή του δικαστή πατέρα του ήταν από την Άνδρο, ενώ η μητέρα του ήταν Αθηναία. Και δύο οικογένειες πάντως είχαν ρίζες βυζαντινές. Ξεκίνησε να γράφει ποίηση στα 13 χρόνια του. Ο Πολέμης ανέπτυξε από νωρίς φιλικούς δεσμούς με τον Γεώργιο Σουρή, τον Κρητικό ποιητή Εμμανουήλ Στρατουδάκη και τον Δημήτριο Καμ...