ΧΑΟΣ (ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ)
Στή Θεογονία τοῦ Ἠσιόδου, τό Χάος, μαζί μέ τή Γαία καί τόν Ἔρω ἀποτέλεσαν τήν πρωταρχική τριάδα ἀπ' τήν ὀποία γεννήθηκαν οἱ θεοί τῆς ἑλληνικῆς μυθολογίας.
Ἡ Νύχτα (ἡ Νύξ) ἄφησε στούς κόλπους τοῦ Ἐρέβους τό Κοσμικό Αὐγό (Κοσμικόν Ὠόν), ὀπότε καί δημιουργήθηκαν τό Χάος, ἡ Γαία, ὁ Τάρταρος (τά σπλάχνα τῆς Γαίας) καί ὁ Ἔρως. Κατά ἄλλες ἐκδοχές, τό Χάος προϋπῆρχε ὄλων, καί ἀπό αὐτό δημιουργήθηκαν τά παιδιά του, ἡ Γαία, ὁ Τάρταρος, ὁ Ἔρως ἤ Φάνης, ἡ Νύχτα καί ὁ Ἔρεβος.
Τό Χάος συμβολίζει τόν Χῶρο τοῦ Σύμπαντος.
Στήν εἰκόνα διακρίνεται τό λατινικό Magnum καί τό ἀγγλικό Chaos.
Πηγές:1) Ἠσιόδου, Θεογονία, 2) Βικιπαίδεια
