ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ '21

 «Η Δύση κυριάρχησε στον κόσμο όχι με την υπεροχή των ιδεών της ή των αξιών ή της θρησκείας, αλλά μάλλον με την υπεροχή της στην εφαρμογή οργανωμένης βίας. Οι δυτικοί συχνά ξεχνούν αυτό το γεγονός, οι μη δυτικοί, ποτέ.» ― Σάμιουελ Χάντιγκτον (1927-2008) Σπάνια έχω βρει φράσεις που να συμπτυκνώνουν εξαιρετικές ιστορικές παρατηρήσεις σε λίγες μόνο προτάσεις. Επίσης, έχω ξαναγράψει για τον Χάντιγκτον στο παρελθόν. Η «εφαρμογή οργανωμένης βίας» είναι αυτή που έχτισε τις ευρωπαϊκές αποικιακές αυτοκρατορίες, είναι όμως και αυτή που οδήγησε στους βιαιότατους ενδοευρωπαϊκούς πολέμους του 20ου αιώνα. Την σκυτάλη στην συντήρηση αυτής της δυνατότητας από το τέλος του Β' ΠΠ την έχουν αναλάβει —σχεδόν αποκλειστικά, πλέον— οι ΗΠΑ, οι οποίες έχουν χτίσει ένα πολιτικό-οικονομικό-νομισματικό σύστημα που επιτρέπει στον μηχανισμό ασφαλείας τους (υπηρεσίες πληροφοριών & ένοπλες δυνάμεις) να έχει πρακτικά απεριόριστους πόρους, χωρίς καμία σύγκριση με όσα έχουν στη διάθεσή τους όλα τα υπόλοιπα κρ...

  «Είμαι από τη χώρα των δέντρων και των δασών, των βελανιδιών και των αγριογούρουνων, των αμπελιών και των επικλινών στεγών, των επών και των παραμυθιών, του Χειμερινού Ηλιοστασίου και του Αγίου Ιωάννη του καλοκαιριού. Είναι μια απάντηση σε όσους ισχυρίζονται ότι η Ευρώπη δεν ξέρει η ίδια τι είναι. Είναι ένας τρόπος να πω ότι αναζητώ καταφύγιο μέσα μου, όσο πιο κοντά γίνεται στις ρίζες μου και όχι σε μια απόσταση που μου είναι ξένη. Το καταφύγιο όπου πηγαίνω να μαζευτώ είναι το βαθύ και μυστηριώδες δάσος της καταγωγής μου. Το ιερό μου βιβλίο είναι η Ιλιάδα καθώς και η Οδύσσεια, ιδρυτικά και αποκαλυπτικά ποιήματα της ευρωπαϊκής ψυχής. Αυτά τα ποιήματα αντλούν από τις ίδιες πηγές με τους κελτικούς και τους γερμανικούς θρύλους, των οποίων την άρρητη πνευματικότητα εκδηλώνουν με ανώτερο τρόπο. Άλλωστε δεν με ενδιαφέρουν οι χριστιανικοί αιώνες. Ο καθεδρικός ναός της Chartres είναι μέρος του σύμπαντός μου με τον ίδιο τρόπο όπως το Stonehenge ή ο Παρθενώνας. Αυτή είναι η κληρονομιά που π...

 Στή συγκυρία ἐκείνη τῆς ἱστορίας τῶν ἰδεῶν, μέσα στήν ὁποία τό πρόβλημα τῆς ἰσχύος τέθηκε γιά πρώτη φορά μ’ ὅλη του τή φιλοσοφική ἔνταση, διαγράφηκαν κιόλας ξεκάθαρα τόσο οἱ δυνατές βασικές τοποθετήσεις ὅσο καί ἡ θεμελιώδης δομή τῶν ἀντίστοιχων ἐπιχειρημάτων. Γι’ αὐτό καί ἡ ἀντιπαράθεση ἀνάμεσα στή σοφιστική καί στόν Πλάτωνα κατέχει πρωτεύουσα θέση μέσα στή φιλοσοφική ἱστορία τοῦ προβλήματος τῆς ἰσχύος καί μέσα στήν ἱστορία τῆς φιλοσοφίας ἐν γένει. Οἱ σοφιστές, αὐτοί οἱ philosophes maudits [«καταραμένοι φιλόσοφοι», οι φιλόσοφοι που θεωρήθηκαν αιρετικοί ή προκλητικοί] τῆς ἀρχαιότητας, ἀνακάλυψαν τόν παράγοντα τῆς ἰσχύος καί ἀνέπτυξαν τή θεωρία τους γιά τήν ἀντίθεση μεταξύ Φύσεως (ἤ ἰσχύος) καί Νόμου (ἤ ἠθικῆς) μέσα στό εὐρύ πλαίσιο μίας ἀντιμεταφυσικῆς καί σχετικιστικῆς τοποθέτησης, ἡ ὁποία ἔδωσε τό ἀρνητικό ἔναυσμα γιά τήν ἀντίστροφη πλατωνική σύνδεση τοῦ πρωτείου τῆς ἠθικῆς μέ μιάν ὁρισμένη μεταφυσική. Ὄχι ὁ Σωκράτης, ὅπως διατείνεται ὁ θρύλος πού διαμορφώθηκε τό ἀργότερο ἀπό τήν...