Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2018

Ἐμοὶ τὸ ζῇν Χριστὸς, καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος - Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Εικόνα
Πολλὰ τὰ κύματα καὶ χαλεπὸν τὸ κλυδώνιον· ἀλλ' οὐ δεδοίκαμεν, μὴ καταποντισθῶμεν· ἐπὶ γὰρ τῆς πέτρας ἑστήκαμεν. Μαινέσθω ἡ θάλασσα, πέτραν διαλῦσαι οὐ δύναται· ἐγειρέσθω τὰ κύματα, τοῦ Ἰησοῦ τὸ πλοῖον καταποντίσαι οὐκ ἰσχύει. Τί δεδοίκαμεν, εἰπέ μοι; Τὸν θάνατον; Ἐμοὶ τὸ ζῇν Χριστὸς, καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος. Ἀλλ' ἐξορίαν, εἰπέ μοι; Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ, καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. Ἀλλὰ χρημάτων δήμευσιν; Οὐδὲν εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, δῆλον ὅτι οὐδὲν ἐξενεγκεῖν δυνάμεθα· καὶ τὰ φοβερὰ τοῦ κόσμου ἐμοὶ εὐκαταφρόνητα, καὶ τὰ χρηστὰ καταγέλαστα. Οὐ πενίαν δέδοικα, οὐ πλοῦτον ἐπιθυμῶ· οὐ θάνατον φοβοῦμαι, οὐ ζῆσαι εὔχομαι, εἰ μὴ διὰ τὴν ὑμετέραν προκοπήν. ∆ιὸ καὶ τὰ νῦν ὑπομιμνήσκω, καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν θαῤῥεῖν ἀγάπην. Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Λόγια τοῦ Φώτη Κόντογλου γιά τήν ἐορτή τοῦ Δεκαπενταύγουστου

Εικόνα
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, ἐν μνημείῳ τίθεται, καὶ κλῖμαξ πρὸς οὐρανόν, ὁ τάφος γίνεται. Εὐφραίνου Γεθσημανῆ, τῆς Θεοτόκου τὸ ἅγιον τέμενος. Βοήσωμεν οἱ πιστοί, τὸν Γαβριὴλ κεκτημένοι ταξίαρχον, Κεχαριτωμένη χαῖρε, μετὰ σοῦ ὁ Κύριος, ὁ παρέχων τῷ κόσμῳ διὰ σοῦ τὸ μέγα ἔλεος.
Ὁ θρῆνος γίνεται ὕμνος πλημμυρισμένος ἀπὸ ἁγιασμένη χαρά, τὸ ξόδι γίνεται πανήγυρη. Οἱ πιστοί, ποὺ ψέλνουνε μαζὶ μὲ τὸν ὑμνωδό, στὴν ἀρχὴ ἀποροῦν πῶς «ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς μπαίνει στὸ μνημεῖο, καὶ πῶς ὁ τάφος γίνεται κλίμακα πού ἀνεβαίνει στὸν οὑρανόν. Ἀλλά ἀμέσως ἐνθουσιάζονται, γιατὶ νιώθουνε πὼς κηδεύουνε τὴν ἀθάνατη Παναγία, καὶ φωνάζουνε μὲ ἐνθουσιασμό: «Εὐφραίνου Γεθσημανῆ, ποὺ ἔχεις τὸ ἁγιασμένο τέμενος τῆς Θεοτόκου. Ἄς κράξουμε, ἡμεῖς οἱ πιστοὶ ἔχοντας πρωτοψάλτη (ἀρχηγό) τὸν Γαβριὴλ τὸν Ἀρχάγγελο, λέγοντας τὰ λόγια ποὺ εἶπε κατὰ τὸν Εὐαγγελισμό: «Κεχαριτωμένη, χαῖρε, μετὰ Σοῦ ὁ Κύριος, ὁ παρέχων τῷ κόσμῳ διὰ Σοῦ, τὸ μέγα ἔλεος». Ὤ! Τί πλοῦτον ἀρίφνητο καὶ μυστικό, τί κάλλος ἀνεκδιήγητο ἔχει ἡ Ὀρθ…

Λέων Σγουρός: Ο βυζαντινός τραγικός άρχοντας του Ναυπλίου

Εικόνα
Ο Λέων Σγουρός (... - 1208) ήταν Βυζαντινός άρχοντας του Ναυπλίου στις αρχές του 13ου αιώνα. Κληρονόμησε την ηγεμονία από τον πατέρα του Θεόδωρο πριν το 1200. Επαναστάτησε το 1201 ενάντια στον αυτοκράτορα Αλέξιο Γ' και αυτονακηρύχθηκε άρχοντας. 
Ο Λέων Σγουρός, όταν ανέλαβε την ηγεμονία του Ναυπλίου, βρισκόταν στην ακμή της ηλικίας του. Τότε επικρατούσε μια ακραία αντιπάθεια από τους αξιόμαχους νέους, τους αποκαλούμενους στρατιώτες προς τους ιερωμένους και τους μοναχούς. Μαζί με αυτούς και ο Λέων, ο οποίος ήταν διαποτισμένος από δυνατό μίσος και εχθρότητα. Ο Ορθόδοξος κλήρος αντέδρασε, ο Λέων έλαβε δραστικά μέτρα και φυλάκισε τον αρχιεπίσκοπο Ναυπλίας. Στη συνέχεια κατέλαβε το Άργος και την Κόρινθο, ενώ θανάτωσε τον εκεί αρχιεπίσκοπο γκρεμίζοντάς τον από τον Ακροκόρινθο, αφού προηγουμένως τον τύφλωσε. 
 Κατόπιν εκστράτευσε εναντίον της Αθήνας και την κατέστρεψε, αποκρούστηκε όμως στην Ακρόπολη από τον εκεί μητροπολίτη Μιχαήλ Χωνιάτη. Ο Λέων πολιόρκησε την Αθήνα, έκανε αποκλεισμό το…

Ο επιτάφιος μου θα χαραχτεί στα λατινικά, αλλά ελληνικά έχω σκεφτεί και ζήσει.

Εικόνα
Ούτε που δίνουμε πλέον σημασία όταν, μπροστά σε κάθε μικρή καθημερινή επιλογή μας, κάποιος μας ρωτήσει “σε τί χρησιμεύει” : Σε τί άραγε χρησιμεύει να διαβάσεις την Οδύσσεια ή ένα ποίημα της Σαπφούς; Σε τί άραγε χρησιμεύει να μελετήσεις λατινικά και ελληνικά; Σε τί άραγε χρησιμεύει να ακούσεις Mozart; Σε τί άραγε χρησιμεύει να επισκεφθείς τον Παρθενώνα; Σε τί χρησιμεύει να δεις το ηλιοβασίλεμα από τον υπέροχο ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο; Σε τί χρησιμεύει να θαυμάσεις τον πίνακα του Cezanne oι χαρτοπαίκτες;
Σ’ αυτές τις παράλογες ερωτήσεις είχε ήδη απαντήσει εξαίρετα ο Αριστοτέλης σ’ ένα απόσπασμα από το έργο του Μετά τα φυσικά. Σε όποιον τον ρωτούσε “σε τί χρησιμεύει η φιλοσοφία” απαντούσε ότι η φιλοσοφία “δεν χρησιμεύει”, διότι δεν “κάνει εκδούλευση”, διότι είναι μια επιστήμη αυθύρπακτη που διδάσκει το δρόμο προς την ελευθερία: ακριβώς όπως ένας ελεύθερος άνθρωπος “υπάρχει για τον εαυτό του και όχι για κάποιον άλλον” (Αριστοτέλης, Μετά τα φυσικά, μτφρ. Β. Κάλφας, βιβλίο Α’, εκδ. Πόλις…

Εἰς μνήμην Κωνσταντίνου

Εικόνα
Ῥίχτηκε στήν μάχη μέ ἔνα ξίφος ποῦ ἔγραφε: "Σύ βασιλεῦ ἀήτητε Λόγε Θεοῦ παντάναξ τῷ ἠγεμόνι καί πιστῷ αὐθέντι Κωνσταντίνω". Κί ἔτρεχε στήν Κερκόπορτα νά προλάβει καί νά διώξει τούς Τούρκους. Πέφτανε πάνω στό παλαιό βασίλειο, τή Βασιλεύουσα, σάν τίς ὄρδές τῶν ἀκρίδων που περιγράφει ὁ ευαγγελιστῆς Ἰωάννης στήν Ἁποκάλυψη. Ἁσιάτες, Ἅραβες, Σελτζούκοι, Βαλκάνιοι, τυχοδιώκτες τρέχανε νά διαγουμίσουν ὅ τι ἐμεινε ἀπ τό βασίλειο. Τί νά βροῦν ἄραγε; Ὅλα τά χρυσά ποῦ μέ κόπους κί ἐκστρατείες καί αἴμα εἷχαν μαζέψει οἱ αὐτοκράτορες χαθήκαν. Τά πήραν οἱ Φράγκοι. Πλοῦτος συσσωρευμένος χιλίων ἐτῶν ἐπεσε στά χέρια τῶν ἄθλιων μαχαιροβγατῶν τῆς Δύσης.
 Αυτά ποῦ εἰχαν μείνει τά ὀρέγονταν ὁ Μωάμεθ. Αὐτός ὁ ἀρχηγός, ὁ προδότης. Μισός Ἕλλην. Ἀπό μάνα ἑλληνίδα. Μπῆκε καί κατέστρεψε ὅ τι δέν μπόρεσαν νά σηκώσουν οἱ Φράγκοι. Κατέρευσε τό τελευταῖο προπύργιο τοῦ Πολιτισμοῦ στήν Ἀσιά. Αὕτο ποῦ περικυκλωμένο ἀπό παντοῦ φάνταζε φᾶρος τῶν γραμμάτων καί της πίστης.
 Ἑτούτη εἶναι ἡ πιό ἀληθινή είκόνα, ἡ π…

Η ημέρα της Λαμπρής (Διονύσιος Σολωμός)

Εικόνα
Καθαρότατον ήλιο επρομηνούσε
της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι,
σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσε
τ’ ουρανού σε κανένα από τα μέρη
και από κει κινημένο αργοφυσούσε
τόσο γλυκό στο πρόσωπο τ’ αέρι,
που λες και λέει μες στης καρδιάς τα φύλλα:
Γλυκιά η ζωή και ο θάνατος μαυρίλα.Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
όλοι, μικροί – μεγάλοι, ετοιμαστείτε
μέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρες
με το φως της χαράς συμαζωχτήτε
ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες
μπροστά στους Αγίους και φιληθείτε!
Φιληθείτε γλυκά, χείλη με χείλη,
πέστε Χριστός ανέστη, εχθροί και φίλοι!
Δάφνες εις κάθε πλάκα έχουν οι τάφοι,
και βρέφη ωραία στην αγκαλιά οι μανάδες
γλυκόφωνα, κοιτώντας τες ζωγραφι-
σμένες εικόνες, ψάλλουνε οι ψαλτάδες
λάμπει το ασήμι, λάμπει το χρυσάφι
από το φως που χύνουνε οι λαμπάδες
κάθε πρόσωπο λάμπει απ’ τ’ αγιοκέρι,
όπου κρατούνε οι Χριστιανοί στο χέρι.

Άγιος Φλαβιανός Κωνσταντινουπόλεως

Εικόνα
Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου – Καθηγητού
Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας έδωσαν μεγάλους αγώνες για να διασωθεί η σώζουσα ορθόδοξη πίστη της Εκκλησίας μας. Μόνο που αυτός ο αγώνας τους είχε μεγάλο κόστος για τους ίδιους.Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Φλαβιανός αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος προέταξε την ορθόδοξη πίστη και ήρθε σε σύγκρουση με την πολιτική εξουσία.Έζησε τον 5ο αιώνα και ήταν πρεσβύτερος της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος διακρίνονταν για την πίστη του, την ευσέβειά του και τις αρετές του.Τον Ιούλιο του 448 κοιμήθηκε ο αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως άγιος Πρόκλος (434-448). Για τη θέση του προτάθηκε ο Φλαβιανός, ο οποίος κατείχε το αξίωμα του σκευοφύλακα της Μεγάλης Εκκλησίας.Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β΄ (408-450), τη στιγμή της χειροτονίας του, υποκινούμενος από κάποιον άθλιο κόλακα, τον ευνούχο Χρυσάφιο, ζήτησε από τον Φλαβιανό μια ποσότητα χρυσού, ως αντάλλαγμα για την επιλογή του στο θρόνο της Βασιλεύουσας.Ο ακέραιος Φλαβιανός, προκειμένου ν…